برندگان نوبل فیزیک ( 3 )
سه شنبه, ۱۵ دی ۱۳۹۴، ۰۷:۱۹ ب.ظ
2001 | 100px | اریک آلن کرنل |
![]() |
برای دستیابی به چگالش بوز-اینشتین در رقیق کردن گازها از اتمهای قلیایی، و برای مطالعات اولیه اساسی خواص میعانات |
کارل ادوین ویمن |
![]() |
|||
![]() |
ولفانگ کترله |
![]() |
||
۲۰۰۲ | ![]() |
ریموند دیویس پسر |
![]() |
برای سهم پیشگام دراخترفیزیک، به ویژه برای تشخیص نوترینوهای کیهانی |
![]() |
ماساتوشی کوشیبا |
![]() |
||
![]() |
ریکاردو جیاکونی |
![]() |
برای کمکهای پیشگام به فیزیک نجومی، که منجر به کشف منابع اشعه کیهانی شد. | |
۲۰۰۳ | ![]() |
آلکسی آلکسیویچ آبریکوسوف |
![]() ![]() |
برای کمکهای پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشاره |
![]() |
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ |
![]() |
||
![]() |
آنتونی جیمز لگت |
![]() ![]() |
||
۲۰۰۴ | دیوید گراس |
![]() |
برای کشف آزادی مجانبی در نظریه نیروی هستهای قوی | |
![]() |
دیوید پولیتزر |
![]() |
||
![]() |
فرانک ویلچک |
![]() |
||
۲۰۰۵ | ![]() |
روی جی. گلوبر |
![]() |
برای همکاری در نظریه کوانتومی انسجام نوری |
![]() |
جان هال |
![]() |
برای مقالات خود جهت توسعه مبتنی بر لیزر، دقت طیفبینی، روش شانه بسامد نوری | |
![]() |
تئودور هانش |
![]() |
||
۲۰۰۶ | ![]() |
جان ماتر |
![]() |
برای کشف شکل مربوط به تابش جسم سیاه و ناهمسانگردی در تابش زمینه کیهانی |
![]() |
جرج اسموت |
![]() |
||
۲۰۰۷ | آلبر فر |
![]() |
کشف مقاومت مغناطیسی بزرگ | |
![]() |
پتر گرونبرگ |
![]() |
||
۲۰۰۸ | ![]() |
ماکوتو کوبایاشی |
![]() |
کشف منشأ تقارن شکسته و اثبات وجود حداقل سه دسته از کوارکها در طبیعت |
![]() |
شیهید ماسکاوا |
![]() |
||
![]() |
یوایچیرو نامبو |
![]() |
کشف مکانیسم شکست خود به خود تقارن در ذرات زیراتمی | |
۲۰۰۹ | ![]() |
چارلز کائو |
![]() ![]() ![]() |
پژوهش منجر به اختراع فیبر نوری برای مخابرات نوری |
![]() |
ویلارد بویل |
![]() |
اختراع سی سی دی یا ردیاب نور، دستگاه بارجفتشده | |
![]() |
جورج اسمیت |
![]() |
||
۲۰۱۰ | ![]() |
آندره گایم |
![]() ![]() |
برای آزمایشهای پیشگامانه در رابطه با مواد دوبعدی گرافین |
![]() |
کنستانتین نووسلف |
![]() ![]() |
||
۲۰۱۱ | ![]() |
آدم ریس |
![]() |
برای کشف انبساط شتابان جهان از طریق ابرنواخترهای دوردست |
![]() |
سال پرلموتر |
![]() |
||
![]() |
برایان اشمیت |
![]() ![]() |
||
۲۰۱۲ | ![]() |
سرژ هاروش |
![]() |
برای پیداکردن روشهای آزمایش تکسیستمهای کوانتمی |
![]() |
دیوید واینلند |
![]() |
||
۲۰۱۳ | ![]() |
پیتر هیگز |
![]() |
برای کشف ذرهٔ «هیگز بوزون» |
![]() |
فرانسوا انگلرت |
![]() |
||
۲۰۱۴ | ![]() |
ایسامو آکاساکی |
![]() |
برای ابداع دیودهای کارآمد منتشرکنندهٔ نور آبی (الایدی)» |
![]() |
هیروشی آمانو |
![]() |
||
![]() |
شوجی ناکامورا |
|
برندگان جایزه نوبل فیزیک سال 2015
مکدونالد (راست) و کاجیتا به طور مشترک برندگان جایزه نوبل اعلام شدند
یک فیزیکدان ژاپنی و یک فیزیکدان کانادایی به طور مشترک جایزه فیزیک نوبل سال ۲۰۱۵ را بردهاند.آکادمی سلطنتی علوم سوئد در اطلاعیهای در روز ۱۴ مهر (۶ اکتبر)، اعلام کرد که تکاکی کاجیتا، فیزیکدان ژاپنی، و آرتور بی. مکدونالد، فیزیکدان کانادایی به خاطر دستاورد تحقیقاتی خود در مورد نونترینوها برنده جایزه نوبل شدهاند.
مبلغ این جایزه ۸ میلیون کران سوئد (معادل ۹۶۲ هزار دلار آمریکایی) است که به طور مساوی بین این دو پژوهشگر تقسیم خواهد شد.
در اطلاعیه آکادمی سلطنتی علوم سوئد آمده است که کشفیات این دو فیزیکدان استنباط بشر از ماهیت نوتریینو را تغییر داد و میتواند در درک از کائنات بسیار موثر باشد. این دو پژوهشگر کشف کردند که نوترینوها، که از ذرات بنیادی هستند، دارای جرم هستند.
تکاکی کاجیتا و آرتور مکدونالد پدیده جدید "نوسان نوترینو" را شناسایی کردهاند که تحولی اساسی در فیزیک ذرات بنیادی محسوب میشود.
پرفسور مکدونالد در یک مصاحبه تلفنی گفته است که قطعا در جریان تحقیقات در این زمینه، لحظه "کشف بزرگ" هم وجود داشت و آن زمانی بود که مشاهده شد که نوترینوها در مسیر حرکت از خورشید به زمین از یک نوع به نوع دیگر تغییر شکل مییابند.
تکاکی کاجیتا مدیر موسسه تحقیقات اشعه کیهانی و استاد دانشگاه توکیو و آرتور مکدونالد استاد سابق دانشگاه کوئینز در کاناداست.
پیشتر، برندگان جایزه پزشکی نوبل برای سال جاری هم معرفی شده بودند.
جوایز نوبل طبق وصیت آلفرد نوبل، مخترع دینامیت، پایهگذاری شد و هر ساله به افرادی اعطا میشود که در رشتههای مختلف علوم، ادبیات و صلح دستاوردهای بارزی داشتهاند.
- ۹۴/۱۰/۱۵